ΤοNetflixέχει πλέον καταφέρει όχι μόνο να πρωταγωνιστεί μεταξύ των streaming υπηρεσιών αλλά και στην παραγωγή σειρών, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που η πλατφόρμα καταφέρνει να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον με τις σειρές της (Stranger Things, Bojack Horseman κ.α). Ένα από τα νεότερα εγχειρήματα του είναι το ιδιαίτερο teenage-drama μυστηρίουOuter Banks.ΠΗΓΗ : https://www.netflix.com/gr/title/80236318Η σειρά διαδραματίζεται σε ένα νησί, το οποίο ονομάζεται Outer Banks, όπου το χάσμα μεταξύ εχόντων και μη εχόντων είναι περισσότερο από εμφανές. O πατέρας του δεκαεξάχρονου πρωταγωνιστή μας John B (Chase Stokes) εξαφανίζεται στη θάλασσα ψάχνοντας ένα θρυλικό θησαυρό τετρακοσίων εκατομμυρίων. Όταν μια πυξίδα που ανήκε στον πατέρα του βρίσκει το δρόμο της στα χέρια του John B, ο ίδιος και οι καλύτεροι του φίλοι, JJ (Rudy Pankow), Kiara (Madison Bailey) και Pope (Jonathan Daviss), προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν τι κρύβεται πίσω από την ανακάλυψη τους, καταλήγουν και οι ίδιοι να ψάχνουν τον θησαυρό.
Τα γεγονότα στη σειρά, τα οποία διαδραματίζονται με έναν φρενήρη ρυθμό και σε συνδυασμό με το ανατρεπτικό της σενάριο δημιουργούν ένα εθιστικό αποτέλεσμα, καθιστώντας το πολύ δύσκολο να σταματήσεις σε ένα μόνο επεισόδιο τη φορά. Οι χαρακτήρες είναι ξεχωριστοί και καλογραμμένοι κάνοντας τους εύκολα αρεστούς, αλλά και ευάλωτοι και τρωτοί απέναντι σε προσωπικά ζητήματα, το οποίο δίνει στους τηλεθεατές την ευκαιρία να ταυτιστούν μαζί τους. Η ανταπόκριση των νεαρών ηθοποιών στους ρόλους τους είναι εξαιρετική και η χημεία που έχουν αναπτύξει μεταξύ τους είναι εμφανής. Επίσης, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τις κοινωνικές προεκτάσεις της σειράς, καθώς προβάλλοντας δύο εντελώς διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, μια προβληματισμένη, εργατική τάξη (Pogues), η οποία εργάζεται σκληρά για τον βιοπορισμό της, και μια πολύ πιο ξέγνοιαστη, πλουσιοπάροχη τάξη (Kooks), εγείρονται ζητήματα όπως είναι η κοινωνική ανισότητα, αλλά και ο οικονομικός ρατσισμός. Το ύφος της σειράς είναι περιπετειώδες και νοσταλγικό, θυμίζοντας μια άλλη εποχή, έτσι ώστε να μπορεί να χαρακτηριστεί ως τα Goonies της γενιάς μας.ΠΗΓΗ : https://www.netflix.com/gr/title/80236318
Παρότι, αδιαμφισβήτητα, δεν είναι αψεγάδιαστο και δεν είναι μια σειρά που θα σας οδηγήσει σε βαθυστόχαστες σκέψεις, το OuterBanks αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη καθώς με την περιπέτεια, με τα οικογενειακά προβλήματα και τα ερωτικά δράματα, η σειρά έχει κάτι για όλους και αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση για να αξιοποιήσετε τον ελεύθερο σας χρόνο. H σειρά δημιουργήθηκε από τους JoshPate, JonasPate και Shannon Burke και δεδομένου της απρόσμενης επιτυχίας της, είναι σίγουρο ότι πρόκειται για το επόμενο μεγάλο project του Netflix. Η πρώτη σεζόν αποτελείται από δέκα επεισόδια και είναι διαθέσιμη στο Netflix από τις 15 Απριλίου. Αξιολόγηση: 7/10 Αρθρογράφος: Απόστολος Αλφαντάκης Δείτε το trailer της πρώτης σεζόν εδώ:
Μία ερώτηση που ακούμε συχνά εμείς τα "παιδιά της κατασκήνωσης" είναι η «Γιατί πας κατασκήνωση;». Μία ερώτηση που παρά την απλότητά της, δύσκολα μπορεί να απαντηθεί. Γιατί πώς να περιγράψει κανείς στιγμές, ανθρώπους, συναισθήματα, μέσα σε μία μόνο πρόταση; Εγώ θα προσπαθήσω να το κάνω σε περισσότερες από μία προτάσεις κι εσείς με τις μουσικές και τα χρώματα θα συμπληρώσετε τα υπόλοιπα. Οι περισσότεροι από εμάς ξεκινήσαμε το κατασκηνωτικό μας ταξίδι από μικρή ηλικία. Με το ζόρι ήξερα να στρώνω το κρεβάτι όταν μπήκα για πρώτη φορά στο σπιτάκι μου κρατώντας σφιχτά μια βαλίτσα που ήταν περίπου ίση με το μπόι μου. Γύρω μου στέκονταν και τα υπόλοιπα παιδιά. Πού και πού κοιταζόμασταν διστακτικά χωρίς να ξέρουμε ότι θα περάσουμε μαζί τις ωραιότερες μέρες της ζωής μας. Τις πρώτες μέρες, το τηλέφωνο είχε γίνει προέκταση του χεριού μου και το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω σπίτι μου. Σύντομα, ξεπέρασα το σοκ του αποχωρισμού και πριν το καταλάβω φώναζα τα συνθήματα της κοινότητάς μου με ...
Η άρση των μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας σηματοδοτεί, ευελπιστούμε επισήμως, την “Μετά την Καραντίνα” εποχή, παράλληλα με την έναρξη του καλοκαιριού έπειτα από μία ατέρμονα κουραστική χρονιά εγκλεισμού και απομόνωσης. «Γιατί οι λέξεις της προηγούμενης χρονιάς ανήκουν στην γλώσσα της προηγούμενης χρονιάς, και οι λέξεις της επόμενης περιμένουν μία άλλη φωνή. Και το να δημιουργείς ένα τέλος είναι το να δημιουργείς μία αρχή», γράφει ο T.S. Eliot στα Τέσσερα Κουαρτέτα, και νομίζω πως πράγματι ήρθε η ώρα να επαναπροσδιορίσουμε την κανονικότητα στην οποία θέλουμε να επιστρέψουμε. Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε, τα χέρια όμως θα περάσουμε στους ώμους; Θα περιπλανηθούμε άφοβα σαν σύγχρονοι Ροβινσώνες, και αν ναι, με πυξίδα την καρδιά ή την σωφροσύνη θα απολαύσουμε την θερινή ραστώνη; Όλοι, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, βιώσαμε την έντονη αδημονία του θέρους, ιδιαίτερα στην αρχή της εαρινής περιόδου που η ρομαντική μονοτονία συνόδευε κάθε πρωινό μας ξύπνημα, λησμονήσαμε την ...
Αμηχανία∙ συναίσθημα σύγχυσης και αναστάτωσης που συνοδεύεται από αδυναμία συμπεριφοράς και αντίδρασης με πρέποντα τρόπο. Εγώ θα συμπληρώσω «ο λόγος που δεν μπορείς να κοιμηθείς για κάτι που είπες στο οικογενειακό τραπέζι στην τρίτη δημοτικού.» Προσπαθούσα για μέρες να βρω το θέμα του επόμενου άρθρου μου μέχρι που συναντήθηκα με μια φίλη μου, την οποία για ευνόητους λόγους θα πούμε Άννα. Η Άννα, λοιπόν, τρέφει ιδιαίτερη απέχθεια για τα άβολα σκηνικά, ειδικά όταν εκείνη είναι η πρωταγωνίστρια. Καθημερινά προσέχει τις κινήσεις της και τα λόγια της αποφεύγοντας –με πρωτοφανή αποτυχία σύμφωνα με την ίδια- να γίνει “ρεζίλι”. Αυτό που πιθανόν να σας συνδέει με την Άννα είναι εκείνα τα επώδυνα λεπτά πριν κλείσετε τα μάτια σας το βράδυ, όταν όλες οι ντροπιαστικές αναμνήσεις επισκέπτονται το μυαλό σας με τόση χάρη. Συγκεκριμένα, εκείνη η φορά που η φωνή σας κόλλησε όταν μιλούσατε σε κοινό, εκείνη που κάνατε ένα αστείο στην τάξη και δε γέλασε άνθρωπος, εκείνη που δεν ακού...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου