Insider’s View

     Αν ψάχναμε να βρούμε το χαρακτηριστικό που έκανε τον άνθρωπο το ων το οποίο είναι σήμερα, θα λέγαμε πως είναι η ευφυΐα του. Ο σημερινός πολιτισμός χρωστά την ύπαρξη του στο γεγονός πως ο άνθρωπος χρησιμοποίησε την ευφυΐα του για να επιβληθεί στους υπόλοιπους οργανισμούς του πλανήτη και να είναι το κυρίαρχο ων. Αυτή η ευφυΐα ξεκίνησε να καλλιεργείται από τους πρώτους ανθρώπους πριν από 200.000 χρόνια, συνεχίζει να καλλιεργείται σήμερα τον 21ο αιώνα και δεν θα σταματήσει ποτέ.     Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένας από τους πιο πολύτιμους καρπούς της ανθρώπινης ευφυίας και έρευνας. Σήμερα, τα ρομπότ κατακλύζουν κάθε τομέα της ανθρώπινης καθημερινότητας. Ρομπότ θα συναντήσει κανείς σε εργοστάσια να επιμελούνται τις γραμμές παραγωγής, σε μεγάλα εστιατόρια να ετοιμάζουν γεύματα, σε νοσοκομεία να βοηθούν γιατρούς να κάνουν διαγνώσεις, ακόμα και άρθρα σε διαφόρων ειδών ιστοσελίδες γράφουν. Παρόλα αυτά μπορώ να δεσμευτώ πως το παρόν άρθρο δεν είναι γραμμένο από ρομπό...

  Η άρση των μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας σηματοδοτεί, ευελπιστούμε επισήμως, την “Μετά την Καραντίνα” εποχή, παράλληλα με την έναρξη του καλοκαιριού έπειτα από μία ατέρμονα κουραστική χρονιά εγκλεισμού και απομόνωσης. «Γιατί οι λέξεις της προηγούμενης χρονιάς ανήκουν στην γλώσσα της προηγούμενης χρονιάς, και οι λέξεις της επόμενης περιμένουν μία άλλη φωνή. Και το να δημιουργείς ένα τέλος είναι το να δημιουργείς μία αρχή», γράφει ο T.S. Eliot στα Τέσσερα Κουαρτέτα, και νομίζω πως πράγματι ήρθε η ώρα να επαναπροσδιορίσουμε την κανονικότητα στην οποία θέλουμε να επιστρέψουμε. Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε, τα χέρια όμως θα περάσουμε στους ώμους; Θα περιπλανηθούμε άφοβα σαν σύγχρονοι Ροβινσώνες, και αν ναι, με πυξίδα την καρδιά ή την σωφροσύνη θα απολαύσουμε την θερινή ραστώνη; Όλοι, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, βιώσαμε την έντονη αδημονία του θέρους, ιδιαίτερα στην αρχή της εαρινής περιόδου που η ρομαντική μονοτονία συνόδευε κάθε πρωινό μας ξύπνημα, λησμονήσαμε την ...

Μία ερώτηση που ακούμε συχνά εμείς τα "παιδιά της κατασκήνωσης" είναι η «Γιατί πας κατασκήνωση;». Μία ερώτηση που παρά την απλότητά της, δύσκολα μπορεί να απαντηθεί. Γιατί πώς να περιγράψει κανείς στιγμές, ανθρώπους, συναισθήματα, μέσα σε μία μόνο πρόταση; Εγώ θα προσπαθήσω να το κάνω σε περισσότερες από μία προτάσεις κι εσείς με τις μουσικές και τα χρώματα θα συμπληρώσετε τα υπόλοιπα. Οι περισσότεροι από εμάς ξεκινήσαμε το κατασκηνωτικό μας ταξίδι από μικρή ηλικία. Με το ζόρι ήξερα  να στρώνω το κρεβάτι όταν μπήκα για πρώτη φορά στο σπιτάκι μου κρατώντας σφιχτά μια βαλίτσα που ήταν περίπου ίση με το μπόι μου. Γύρω μου στέκονταν και τα υπόλοιπα παιδιά. Πού και πού κοιταζόμασταν διστακτικά χωρίς να ξέρουμε ότι θα περάσουμε μαζί τις ωραιότερες μέρες της ζωής μας. Τις πρώτες μέρες, το τηλέφωνο είχε γίνει προέκταση του χεριού μου και το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω σπίτι μου. Σύντομα, ξεπέρασα το σοκ του αποχωρισμού και πριν το καταλάβω φώναζα τα συνθήματα της κοινότητάς μου με ...

  https://unsplash.com/photos/bH7kZ0yazB0 *Στα παιδιά που αγωνίζονται και πιστεύουν στη δύναμη τους. Σε όλα τα παιδιά.   Μια εκπαιδευτικός θυμάται : «Αν γύριζα το χρόνο πίσω, στη Γ’ λυκείου μου…»   ..τι θα άλλαζα; Ίσως όχι πολλά αλλά σίγουρα τον τρόπο διαχείρισης αυτού του κεφαλαίου της ζωής των περισσοτέρων που λέγεται πανελλαδικές εξετάσεις. Και ναι, πρόκειται για ΕΝΑ κεφάλαιο από τα πολλά που θα «συγγράψει» ο καθένας από εμάς στο βιβλίο της ζωής του. Δεν είναι ούτε το πρώτο και σίγουρα δεν είναι το τελευταίο. Κι εδώ ακριβώς έγκειται η ουσία της διαχείρισης αυτής της περιόδου της μαθητικής μας ζωής, που επιμένουμε να επισκιάζει και όχι να φωτίζει τα ωραιότερα μας χρόνια. Όχι πως φταίνε οι μαθητές σε αυτό ούτε πως είναι κάτι εύκολο. Οι μαθητές και οι γονείς γίνονται δέκτες μιας γενικότερης πίεσης από πλευράς σχολείου, «συστήματος», κοινωνίας που έχει δημιουργήσει και διαρκώς διογκώνει ένα μύθο γύρω από τη βαρύτητα αυτής της δοκιμασίας για το μέλλον του μαθητή...