Επαγγελματικός προσανατολισμός: Προσφορά και σημασία
Αν είναι κάτι που χαρακτηρίζει την Ελλάδα τον 21ο αιώνα αυτό σίγουρα είναι η οικονομική κρίση (η οποία ακόμη βρίσκεται στο προσκήνιο) και τα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας κυρίως στις νεαρές ηλικίες. Παρατηρείται ακόμα σε πολλά επαγγέλματα η αυξημένη ζήτηση σε καταρτισμένο και εξειδικευμένο προσωπικό ενώ αντίθετα σε άλλα επαγγέλματα παρατηρούμε υπερκορεσμό στις θέσεις εργασίας και σορία ανέργων πτυχιούχων σε συγκεκριμένο αντικείμενο εργασίας. Γιατί όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο και δεν έχουμε μια ομοιόμορφη κατανομή του εργατικού δυναμικού στις θέσεις εργασίας. Το θέμα φυσικά και είναι αρκετά πολύπλοκο, πολύπλευρο, δεν εξαρτάται μόνο από έναν παράγοντα και δεν επιδέχεται μιας και μοναδικής λύσης. Μπορούμε με σιγουριά όμως να πούμε πως ο σωστός και έγκαιρος επαγγελματικός προσανατολισμός θα αποτελέσει ένα ουσιαστικό βήμα μπροστά.
![]() |
| https://www.psychology-athens.com/ |
Γιατί ο
επαγγελματικός προσανατολισμός βοηθά τόσο σημαντικά (κυρίως) τον νέο;
Μέσω του επαγγελματικού
προσανατολισμού ο νέος μαθαίνει τις ικανότητές του, τα ταλέντα του, τις
κλίσεις. Με απλά λόγια καταλαβαίνει σε τι είναι καλός, τι του ταιριάζει, με τι
θέλει να ασχοληθεί. Καταφέρνει να φτάσει στην αυτογνωσία και έτσι ιδιαίτερα οι
νέοι που πρόκειται να σπουδάσουν ή σπουδάζουν ήδη εξοικονομούν χρόνο και χρήμα
(αγαθά πολύτιμα σήμερα) αποφεύγοντας να εισέλθουν σε μια σχολή στην οποία
τελικά δεν είναι αυτό που φανταζόταν ή αυτό που πραγματικά ήθελαν. Επακολούθως
ένας επαγγελματίας ο οποίος ασχολείται με κάτι που τον ενδιαφέρει πραγματικά
είναι προφανώς πιο αποδοτικός πιο υπεύθυνος και έχει περισσότερες ευκαιρίες
επαγγελματικής ανέλιξης. Ακόμα ο νέος που θα επιλέξει με σωστά κριτήρια την
σχολή που θα φοιτήσει και αργότερα το επάγγελμα που θα ακολουθήσει θα αντλεί
και ο ίδιος περισσότερη ικανοποίηση και ευχαρίστηση και δεν θα αντιμετωπίζει το
επάγγελμα του ως απλά έναν τρόπο να βγάλει χρήματα.
Εφόσον όμως ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι τόσο σημαντικός τι είναι αυτό που απομακρύνει τους νέους από τις σωστές επιλογές σε αυτόν τον τομέα;
Ένα μέρος της
ευθύνης συχνά καταλογίζεται στους γονείς και γενικότερα στην οικογένεια. Δεν
είναι λίγα τα παραδείγματα γονέων που ωθούν τα παιδιά τους σε μια σχολή και
κατ’ επέκταση σε ένα επάγγελμα που οι ίδιοι θεωρούν πως έχει καλές αποδοχές και
θα οδηγήσει σε ένα τίμιο εισόδημα αδιαφορώντας για τα ενδιαφέροντα των νέων.
Ναι, μπορεί να φαίνεται λίγο ‘’κλισέ’’ όμως φράσεις όπως: ‘’Εγώ δεν θέλω πολλά,
αρκεί να γίνεις γιατρός ή δικηγόρος’’ ακούγονται μέχρι και σήμερα σε Ελληνικές
οικογένειες. Έτσι τα ταλέντα και τα ενδιαφέροντα παραμερίζονται από την ιδέα
του μελλοντικού κέρδους.
Φυσικά και το σχολείο
έχει και αυτό μερίδιο ευθύνης. Το σχολείο θεωρείται ο πρόδρομος του
πανεπιστημίου και είναι λοιπόν ο κατεξοχήν φορέας που θα έπρεπε να
παρέχει υπηρεσίες και συμβουλές επαγγελματικού προσανατολισμού στους μαθητές
του. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει, στον βαθμό τουλάχιστον που θα έπρεπε. Αν
εξαιρέσουμε κάποιες εκδηλώσεις λίγες φορές το χρόνο που αναφέρονται σχεδόν πάντα
στα παιδιά της τρίτης λυκείου, το σχολείο μένει αμέτοχο στην προσπάθεια του
νέου να καταλήξει σε μια σχολή που του ταιριάζει. Ακόμα ο τυπικός
χαρακτήρας και το ‘’αυστηρό’’ και απαράλλαχτο πρόγραμμα των (περισσότερων)
σχολείων δεν βοηθά τον μαθητή να ανακαλύψει τα ταλέντα του.
Σε μια κοινωνία λοιπόν
που τα γεγονότα τρέχουν με ταχύτητα φωτός και ‘’τα πάντα ρει’’ ο νέος φαίνεται
αποπροσανατολισμένος και μπερδεμένος. Οδηγείται πολλές φορές σε λάθος αποφάσεις
που του κοστίζουν ακριβά σε χρόνο, χρήμα και ψυχική ηρεμία. Τι μπορούμε
να προτείνουμε ώστε να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Χωρίς να είμαστε ειδικοί και
εκφράζοντας απλά την άποψή μας πιστεύουμε πως μια πιο ώριμη αντιμετώπιση από
την οικογένεια (συζητήσεις), μια πιο οργανωμένη και στοχευμένη προσπάθεια από
το σχολείο (ξεχωριστό μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού, ομιλίες και
ημερίδες με την συμμετοχή ειδικών και ανοιχτές σε όλες τις τάξεις του λυκείου)
και φυσικά περισσότερο ενδιαφέρον από την πλευρά των εφήβων θα βοηθήσουν
σημαντικά και ίσως ακόμη εξαλείψουν σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα.
Αρθρογράφος: Στράτος
Παππάς


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου