Insider's Review: Parasite
Πριν από περίπου έναν χρόνο, το “Parasite”, του Bong Joon-Ηo (“Okja”, “Snowpiercer”, “Mother”, “Memories of Murder”), ξεσήκωσε τον κόσμο του κινηματογράφου, ενώ μάλιστα έγινε και η πρώτη μη αγγλόφωνη ταινία που κέρδισε το Oscar Καλύτερης Ταινίας. Πρόκειται
για την ιστορία μιας άπορης τετραμελούς οικογένειας, η οποία προσπαθεί να
διεισδύσει στο εσωτερικό μιας πολύ εύπορης, ως εργαζόμενοι τους. Με διάφορες
πονηρές πρακτικές και βασιζόμενοι στην αφέλεια της πλούσιας οικογένειας, ενοχοποιούν τον κάθε, έως τότε, εργαζόμενο της οικίας και στην συνέχεια λαμβάνουν οι ίδιοι
τα πόστα τους.
 |
| Πηγή:www.vox.com |
Στο πρώτο μέρος της, φαίνεται ότι η ταινία επρόκειτο για μια
καυστική, μαύρη κωμωδία, ένα ανάλαφρο ταξίδι. Νομίζεις ότι ξέρεις ποια είναι τα
παράσιτα. Η ταινία όμως παίρνει μια
αναπάντεχη τροπή. Μια σοκαριστική και ανατρεπτική σειρά από γεγονότα, που αφήνουν άφωνο τον θεατή,
σταδιακά αποκαλύπτουν το μήνυμα που θέλει να περάσει ο Bonγ
Joon-Ηo. Στο δεύτερο μισό της ταινίας
γίνεται κατανοητό πως το “Parasite” πρόκειται
για ένα έργο που θέλει να προβληματίσει βαθιά, ένα έργο που προσπαθεί να παρουσιάσει
όσο καλύτερα μπορεί την άνιση κοινωνική διαστρωμάτωση, αλλά και τις διαφορές μεταξύ
των κοινωνικών τάξεων.
Ας μιλήσουμε λίγο περισσότερο τις δύο οικογένειες και την συμπεριφορά της κάθε μίας. Οι “Kims”,
η φτωχή οικογένεια διαμένει σε ένα υπόγειο, μιας πολύ υποβαθμισμένης περιοχής.
Ζουν κάτω από πολύ άσχημες, ανθυγιεινές συνθήκες και κάνουν ότι μπορούν για να
βιοποριστούν. Για αυτό τον λόγο, μόλις ο γιος της οικογένειας αρχίζει να
δουλεύει για την πλούσια και κερδίζει την εμπιστοσύνη τους, αρχίζουν να τη χειραγωγούν και να την εκμεταλλεύονται. Με αθέμιτα μέσα “παγιδεύουν” όλους τους
εργαζόμενους της έπαυλης, έτσι ώστε να κάνουν την πλούσια οικογένεια να
τους απολύσει και να λάβουν οι ίδιοι τις θέσεις τους. Δεν ανησυχούν για τον βιοπορισμό
των ανθρώπων που απολύθηκαν, γιατί τους ενδιαφέρει πολύ περισσότερο
η δική τους επιβίωση. Παρουσιάζονται χωρίς ίχνος συναισθηματισμού ή αλληλεγγύης
για τα άτομα εκτός των ορίων της οικογενείας τους.
 |
| Πηγή:www.newyorker.com |
Οι “Parks” από την άλλη, η εύπορη οικογένεια,
ζει σε μια πολύ μεγάλη έπαυλη στην κορυφή ενός λόφου. Εμπιστεύεται τυφλά τους “Kims”.
Τους προσέφεραν δουλειά και τους βοηθούν να ζήσουν. Ενώ όμως τους έβαλαν στο
σπίτι τους και συναναστρέφονται συνεχώς μαζί τους, δεν τους θεωρούν σε καμία
περίπτωση ισότιμους. Όσο εξελίσσεται η ταινία βλέπουμε όλο και περισσότερο την
απέχθειά, την αδιαφορία και την απόκρουση τους προς τους “Kims”.
Εφόσον όμως αισθάνονται έτσι γιατί τους έχουν τόσο κοντά τους; Η απάντηση είναι
πολύ απλή. Γιατί τους χρειάζονται.
Αναλύοντας λοιπόν και τις δύο οικογένειες, τα δύο αυτά άκρα της
κοινωνικής πυραμίδας, καταλαβαίνουμε ότι στην ταινία, όπως και στην
πραγματικότητα πολλές φορές, δεν είναι ευδιάκριτα τα όρια μεταξύ καλού και κακού. Έτσι και το “Parasite” δεν θέλει να τα ορίσει. Προσπαθεί να δείξει και να εξερευνήσει
και τις δύο πλευρές. Τα παράσιτα εν τέλει δεν είναι οι “Kims”,
η φτωχή οικογένεια που διείσδυσε στο εσωτερικό της πλούσιας. Είναι οι δύο αυτές
ακραίες τάξεις. Η μια παρασιτεί εις βάρος της άλλης.
 |
| Πηγή: www.esquire.com |
Επιπρόσθετα, η ταινία προσπαθεί να περάσει το μήνυμα της με ένα πλήθος συμβολισμών. Η μια πλευρά ζει κάτω από την γη, ενώ η άλλη σε έναν λόφο. Ακόμη στην έπαυλη των “Parks” βλέπουμε πολλές σκάλες, που θέλουν να δείξουν την διαφορά μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Αυτό το χάσμα το βλέπουμε μέχρι και με φυσικές γραμμές μεταξύ των μελών των δύο οικογενειών, όπως υποδεικνύει πολύ εύστοχα το παρακάτω πόστ του artof.cinema.
Αναφορικά με τις ερμηνείες της ταινίας, για ακόμη μια φορά ο
ταλαντούχος Song Kang-Ho,
κλέβει την παράσταση. Επίσης εξαιρετικά παίζουν και οι Choi Woo-Sik, Park So-Dam και η Cho Yeo-Jeong. Θα ήθελα να
αναφερθώ και στην εκπληκτική μουσική του Jang Jae II, που μεταδίδει πολύ εύστοχα το ύφος της ταινίας και
κλιμακώνει το ενδιαφέρον.
Το Parasite πρόκειται για μια ταινία άρτια εκτελεσμένη σε κάθε τομέα, μια ταινία που προβληματίζει, εκπλήσσει και σοκάρει. Είναι πρωτότυπη και παράλληλα ουσιώδης, μια ταινία που πρέπει να δει ο καθένας. Ο Bong Joon-Ho, ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος της ταινίας, δεν στοχεύει μόνο να πει μια ιστορία, αλλά και να μας κάνει να συλλογιστούμε και για τα “παράσιτα” που ζουν ανάμεσα μας.
Δείτε το trailer της ταινίας εδώ:
Αξιολόγηση του Insider: 10/10
Αρθρογράφος: Απόστολος Αλφαντάκης
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου