“Δε βγάζω ποτέ selfie"
“Άρχισα να αποκτώ ανασφάλειες που πιο πριν δεν τις είχα διανοηθεί καν”
“Ήμουν προσκολλημένη πάνω από την οθόνη του κινητού μου για να βλέπω τα
σχόλια και τα λάικ στο εκάστοτε ποστ”
“Ξεκίνησα να ενδιαφέρομαι περισσότερο για την εικόνα που προβάλλω στο
διαδίκτυο όσον αφορά την εξωτερική μου εμφάνιση”
Φράσεις ανησυχητικές και κάπως γνώριμες. Κι όμως, δεν
αποτελούν ψευδές κατασκεύασμα. Είναι αληθινές σκέψεις που μας εμπιστεύτηκαν
ανώνυμα παιδιά 16-18 ετών, σε μια επίκαιρη έρευνα που διεξηγάγαμε με δείγμα 112
ατόμων. Οι απαντήσεις των εφήβων αυτών στο ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν
σκιαγραφούν τη σχέση τους με τα κοινωνικά δίκτυα και την αυτό-εικόνα.
Μιλώντας για αυτό-εικόνα, αναφερόμαστε στην εικόνα που έχει
κάποιος/-α για τον εαυτό του/της. Είτε
για την εσωτερική, είτε για την εξωτερική του/της εμφάνιση. Στην τελευταία έρχεται και ‘’κουμπώνει’’ ο κόσμος των
κοινωνικών δικτύων. Ο “τέλειος” κόσμος
https://static01.nyt.com/images/2019/11/03/opinion/sunday/03marikar/03marikar-superJumbo.jpg
Ας εστιάσουμε, λοιπόν, σε κάποια ενδιαφέροντα
στοιχεία της έρευνα μας:
“Προσπαθούσα να βγάλω μια φωτο και πήγαινα και την σύγκρινα με τη φωτο
μιας influencer” :
Η σύγκριση μεταξύ του απλού
καθημερινού ανθρώπου και του μοντέλου που μαγνητίζει τον φωτογραφικό φακό με το
βλέμμα του φαίνεται να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία των μέσων κοινωνικής
δικτύωσης. Σύγκριση σωμάτων, σύγκριση προσώπων, σύγκριση ρούχων και εν τέλει
μία σύγκριση ζωών που τόσο αθόρυβα έχει διεισδύσει στη σχέση μας με τον
καθρέφτη μας.
“Στον παρελθόν, είχα προσπαθήσει να χάσω κιλά, για να μοιάζω σε κάποια
από το instagram”:
Βέβαια, ούτε αυτό θα τα ακούτε
για πρώτη φορά. Το 77% των εφήβων που
συμμετείχαν στην έρευνά μας παραδέχεται πως συγκρίνει τον εαυτό του με influencers και
διάσημα άτομα που παρακολουθεί στα social media. Αυτό σημαίνει πως 86 στα 112 άτομα βλέπουν τον εαυτό μέσα
από τους διάσημους φακούς της σύγκρισης, οι οποίοι θέλουν άμεσα μικρότερη μέση
και λεπτότερα πόδια ή μεγαλύτερους μύες και πιο έντονες γωνίες.
“Στην πρώτη επαφή με τα social media, ένιωσα πως πραγματικά δεν αξίζω
τίποτα εμφανισιακά σε σύγκριση με γνωστούς μου”:
Αναπόφευκτα, δε λείπουν και οι συγκρίσεις με γνωστά μας πρόσωπα. Το 80% των εφήβων που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο συγκρίνουν πράγματι την εμφάνισή τους με αυτή των φίλων τους ή των γνωστών τους. Θα έλεγε κανείς πως αυτή η μορφή σύγκρισης είναι πιο επικίνδυνη. Κι αυτό γιατί η σύγκριση μεταξύ ομοίων φαίνεται πιο ρεαλιστική με αποτέλεσμα να τη δεχόμαστε πιο φυσικά και δυστυχώς πιο ανταγωνιστικά. Στην πραγματικότητα, όμως, πέφτουμε στην ίδια παγίδα.
Μια φράση που αρκετοί
μπορεί να ακούμε συχνά ειναι η εξής:
"Είσαι άλλος άνθρωπος από κοντά σε σχέση με τα κοινωνικά δίκτυα’’
Τα πράγματα θα ήταν πιο απλά αν η “επιδημία” της σύγκρισης
έμενε στον ψηφιακό κόσμο. Κάτι τέτοιο, φυσικά δεν υφίσταται. Αντίθετα, τείνουμε
να ζούμε περισσότερο στο feed
μας στο instagram παρά
στη ροή της ζωντανής καθημερινότητας. Θεοποιώντας τις αναρτήσεις των διασήμων
και στηλιτεύοντας τα ‘’λάθη’’ της εμφάνισής μας μάς δημιουργείται η εντύπωση
ότι είμαστε ανεπαρκείς. Αν αυτός ο φαύλος κύκλος σου ακούγεται οικείος, είσαι
σύμφωνος/η με τους/τις 76 εφήβους/έφηβες
που θεωρούν ότι θα είχαν μία καλύτερη ζωή αν έμοιασαν στους influencers που ακολουθούν.
https://i.pinimg.com/originals/02/f2/79/02f279346b593d0e451486a108238651.jpg
“Τα κοινωνικά δίκτυα είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάζω όταν ξυπνήσω και
πριν πάω για ύπνο”:
Σοκαριστικό; Όχι και τόσο αν
λάβει κανείς υπόψη ότι το 60% του δείγματός μας αφιερώνει 2-3 ή και
περισσότερες ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο χρόνος που περνάμε στις
εφαρμογές αυτές είναι υπερ-αρκετός για να υιοθετήσουμε ασυνείδητα πρότυπα. Άλλη
μία κορεσμένη έννοια που δε συζητάμε σε βάθος. Διότι αν ήμασταν απόλυτα
ειλικρινείς με τον εαυτό μας, ίσως και να ανακαλύπταμε ότι οι ανασφάλειές μας
έχουν εγκατασταθεί στο μυαλό μας με τη βοήθεια των κοινωνικών δικτύων και έχουν λόγο σε κάθε τι που συμβαίνει στη
μέρα μας. Από το φαγητό που μας “επιτρέπουν” να φάμε μέχρι τα ρούχα που “επιλέγουν”
να φορέσουμε. Και δε σταματούν εκεί. Επιμένουν να καταδεικνύουν τον τρόπο που
βλέπουμε και τους ανθρώπους γύρω μας. Αν κοιτώντας μία φίλη ή έναν φίλο σου
βλέπεις ζυγαριές και ώρες στο γυμναστήριο, ξέρεις ακριβώς τι εννοούμε. Και δεν
είσαι μόνος/η.
“Άρχισα να νιώθω πιο ωραία με τον εαυτό μου το διάστημα που έκλεισα το
instagram”:
Είκοσι δύο άτομα έχουν διαγράψει
προσωρινά κάποια εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης λόγω της αρνητικής της επιρροής
πάνω τους. Για κάποιους αποδείχτηκε ευεργετικό. Ένα περίπου 80% των νέων επιλέγει
να μην αποστασιοποιηθεί από αυτές τις εφαρμογές, είτε γιατί δεν τις βρίσκει
προβληματικές είτε επειδή δεν το έχει τολμήσει παρόλο που το σκέφτεται. Αν
είσαι ένας/μία από αυτούς/αυτές, τότε δες το άρθρο αυτό σαν μία ευκαιρία να
επανεξετάσεις την ιδέα ενός διαλείμματος από τα “ιδανικά σώματα” και τις
“τέλειες ζωές”.
Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι το συμπέρασμα είναι ένα.
Ωστόσο, το ζήτημα της αυτό-εικόνας είναι πολύπλευρο και περιπλέκεται ακόμη
περισσότερο με την παρουσία των παραπάνω εφαρμογών. Ένα είναι σίγουρο ∙ αν δεν
αισθάνεσαι και πολύ ωραία με την
εξωτερική σου εμφάνιση, δεν πειράζει. Το ταξίδι της συμφιλίωσης με τον εαυτό
μας έχει στιγμές όμορφες και κάποιες φορές δυσάρεστες. Εσύ αποφασίζεις πώς θα
το χειριστείς ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα αποσυνδεθείς εντελώς από τα social media ή ότι θα τα
χρησιμοποιήσεις υπέρ σου.
https://image.freepik.com/free
vector/high-self-esteem-illustration_52683-49831.jpg
Για σένα, λοιπόν, που ένιωθες
ανασφάλεια όταν ήθελες να αρέσεις σε μία
κοπέλα μέσω instagram,
για σένα που δεν αισθάνεσαι ωραίος/-α όταν βλέπεις τις φωτογραφίες των άλλων,
για σένα που έχεις παλέψει με διατροφικές διαταραχές και φυσικά, για σένα που δε βγάζεις ποτέ selfie επειδή ίσως νιώθεις
άσχημα για την εξωτερική σου εμφάνιση, να ξέρεις ότι η ομορφιά δεν υπάρχει μόνο
στα πρόσωπα που κρύβονται πίσω από την οθόνη του κινητού σου. Δεν έχεις παρά να
το κλείσεις για να δεις στην οθόνη τη δική σου αντανάκλαση. Και μια μέρα, αυτό
που βλέπεις θα είναι αρκετό.
Αρθρογράφος: Βασιλική Παπλωματά
Επιμέλεια: Insider View 24
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου